Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27890 K.2026/2941

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; ...

Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 30/03/2023 tarihli ve 2022/678 E. 2023/912 K. Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılmaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

önce bilinen en son adres esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin,

katılanın yokluğunda verilen hükümlerin (bildirdiği) bilinen son adresine aynı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılmadan doğrudan MERNİS adresine tebligat çıkarılması ve tebligatın iade gelmesi üzerine tekrar aynı adrese aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince çıkarılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında;