Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27944 K.2023/10085

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇLAR

Kamu malına zarar verme, hükümlü veya tutukluların ayaklanması

TEMYİZ EDENLER

Şikayetçi kurum vekili, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ..., ... ve ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İade, ret, onama

Kepsut Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2011/72 Esas, 2015/101 Karar sayılı kararının, şikâyetçi kurum vekili, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ..., ... ve ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1. Suçtan Zarar Gören Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmeyen şikâyetçi Adalet Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilip usûlüne uygun şekilde 25.11.2019 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 04.12.2019 tarihinde temyiz eden suçtan zarar gören ... vekilinin süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2. Sanık ...'ın Temyiz istemi Yönünden

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 06.06.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 21.12.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3. Sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ...'ın kamu malına zarar verme ve hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçlarından; sanık ...'in ise hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçuna yönelik temyiz istemi yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların yargılama konusu eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 296/1 ve 152/1-a maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 03.09.2010 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ..., ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.