Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27984 K.2024/8903

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, gündüz vakti birden fazla kişiyle birlikte katılanın ikametinin kapı kilidini kırarak evden ziynet eşyası çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla TCK’nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 151/1 maddelerinde düzenlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin, mahkûmiyete ilişkin hükmün Özel Daire tarafından onandığı tarih ile bu karara yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca kabul edildiği tarih arasında geçen durma süresi de dikkate alınarak suçun işlendiği 24.04.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,