Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27990 K.2024/21615

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2018 tarihli ve 2017/455 Esas, 2018/363 Karar sayılı dosyasında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 31.10.2018 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresinde işlenen kasıtlı suç nedeniyle, İlk Derece Mahkemesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/670 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/2269 Esas, 2022/1965 Karar sayılı kararı ile, gerekçesiz karar verildiği, ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 143.maddesinin uygulandığı, sosyal inceleme raporu aldırılmadan veya aldırılmama gerekçesi gösterilmeden hüküm kurulduğu, teşebbüs aşamasında kalan suçlarda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmediği ve tutuklulukta geçirilen sürenin cezadan mahsubuna karar verilmediği gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/2269 Esas, 2022/1965 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/677 Esas, 2023/47 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,