Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28098 K.2025/7398

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın sonuç ceza olarak 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği hükmedilen cezanın sonuç olarak 3.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin gösterilmemesi,