Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28114 K.2024/833

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan keşif ve sonucunda inşaat bilirkişisi tarafından hazırlanan 20.01.2020 tarihli rapor, ekinde yer alan fotoğraflar ve şikâyetçinin beyanı karşısında, suça konu yerin şikâyetçinin konutundan bağımsız, iş yeri olarak kullanılmayan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği, depo olarak kullanılan bir yer olduğu, iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunmadığı bina vasfındaki yerin, iş yeri veya eklentisi olarak değerlendirilemeyeceği ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,