Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28283 K.2024/6817

Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2012 tarihli ve 2011/502 Esas, 2012/800 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 31.08.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip, en son bildirdiği adresle aynı olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre muhtara yapılan tebliğ işleminin usulsuz olduğu, ancak sanığın 08.12.2016 tarihinde uzlaşmadan faydalanmak istediğine dair dilekçe verdiği ve dosyanın uzlaşma bürosuna yollandığı,

uzlaşmanın sağlanamadığı görülmekle sanığın bu tarihte karardan haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesince belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 31.08.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,