Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28285 K.2024/15419

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 53, 58. maddeleri ile cezalandırılması talebi ile "hırsızlık" suçundan dava açıldığı, yargılama sonucunda mevcut delil durumuna göre sanığın üzerine atılı "hırsızlık" suçunu işlediğine dair kesin ve şüpheden uzak delil elde edilemediği,

ancak suça konu eşyaların sanığın evindeki aramada bulunması sebebiyle suçun 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesine uyan "suç eşyasını satın alma veya kabul etme" suçuna dönüştüğü, sanığa sabit olan eylemine uyan aynı Kanun'un 165/1. maddesinden ek savunma hakkı tanınarak bu suçtan mahkûmiyet kararı verildiği hâlde, ayrıca hırsızlık suçundan da beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının,

mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 03.05.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,