Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28360 K.2024/7709

Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2012 tarihli ve 2011/691 Esas, 2012/399 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 05.09.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip, en son bildirildiği adrese yapılan tebliğin iade geldiği, bunun üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 17.07.2012 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın MERNİS adresine tebliğ yapılmadığı için 17.07.2012 tarihinde yapılan tebliğ işleminin usûlsuz olduğu,

ancak sanığın 08.12.2016 tarihli dilekçesi ile yeni yargı paketinden uzlaşma ve lehine olan hükümlerden faydalanmak istediğine, dair talepte bulunduğu 08.06.2022 tarihli dilekçesinde de mahsup talebinde bulunduğu görülmekle, sanığın 08.12.2016 tarihinde cezadan haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesince belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.09.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,