Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2839 K.2025/11414

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm verildiğine ve suçu işlediğine dair delil bulunmadığı hâlde eski sabıkasına istinaden haksız bir şekilde cezalandırıldığına, suçu işlemediğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği, ancak incelememize konu dosyada, iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmasının talep edilmediği gibi, İlk Derece Mahkemesi tarafından da aynı maddenin uygulanmadığı ve dosya içeriğine göre eylemin de gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanığa zorunlu müdafii atanması gerek olmadığından Tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.