Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28513 K.2025/178

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın, kamera kaydına göre 21.12 sıralarında anaokulunun içerisinde dolaştığına dair görüntülerinin olması, sanığın olay yerinden çıkışına dair görüntülerinin olmaması ve yaz saati uygulamasına göre gece vaktinin 21.15'te başlaması karşısında kamera kaydının güncel olup olmadığının da net olarak tespiti yapılarak sanığın anaokulundan çıkış saatinin tespiti yapıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2248 Esas, 2014/716 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,