Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28650 K.2024/8528

Başsavcılığının 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109747 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5271 sayılı Kanun'un 253/1-c maddesine göre mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçların da uzlaştırma kapsamında olduğu belirtilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde yer alan "Fiilin, cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle ya da gece vakti işlenmesi halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklindeki ve aynı Kanun'un 119/1-c maddesinde yer alan;

"birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde, verilecek ceza bir kat artırılır". şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, birden fazla kişi ile gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunu işlediği iddia edilen suça sürüklenen çocuklar hakkında üzerlerine atılı suçun üst sınırı 3 yılı geçmiş olduğundan, uzlaştırma kapsamında kalmadığı gözetilmeden, merciince itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE-KARAR Dosya kapsamına göre, katılan sıfatını alabilecek şekilde atılı suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Milli Eğitim Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, Milli Eğitim Bakanlığına kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde aynı Kanun'un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı,

bu nedenle suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan davadan usûlüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda karar verilen şikâyetçi kuruma hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların tebliği gerektiğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların usûlüne uygun kesinleşmediği ve kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından,