Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28651 K.2024/9096

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109758 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Mahkemece sanıkların yapılan yargılaması sonunda, 26/04/2006 tarihli kararın gerekçe kısmında, " ... eylemin gece yada gündüz olduğunun tam tespit edilemediği sanık ... savunmasına göre saat 06.30 sıralarında işlendiği yönündeki savunması kabul edilerek gündüzleyin işlendiği kabul edilerek bu yasadaki 143 md.sine göre artırımın söz konusu olmadığı ... " şeklindeki gerekçe ile sanıklar hakkında eylemin gündüzleyin işlendiği kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesine göre artırımın söz konusu olmadığının belirtilmesine karşın,

anılan kararın hüküm kısmında ise "...sanıkların eylemi geceleyin gerçekleştirmesi nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca cezalarının 1/3 oranında artırılarak 2'şer yıl 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına..." şeklinde karar vermek sureti ile gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmasında isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Her ne kadar hükümlüler ... ve ... hakkında da kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de, bu hükümlüler hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan ) 17. Ceza Dairesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/7380 Esas, 2015/ 10251 Karar sayılı kararı ile düşme kararı verildiği anlaşılmakla, yalnızca sanık ... yönünden inceleme yapıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemenin gerekçesinde "...eylemin gece ya da gündüz olduğunun tam tespit edilemediği, sanık ...'ın savunmasına göre, suçun saat 06.30 sıralarında işlendiği yönündeki savunması kabul edilerek gündüzleyin işlendiği kabul edildiği" belirtilerek sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesine göre artırılmadığı ifade edilmesine rağmen, hüküm kısmında sanık hakkında anılan Kanun’un 143. maddesi uygulanarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR