KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/28652 E., 2024/8538 K.
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Yoluna başvuran
- Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108501 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 163/3. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasının belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi yerine, 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunmak sûretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 163/3. maddesi uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasından, aynı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine 2 yıl 6 ay hapis cezasına, devamında aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine, 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve sanığın ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel hapis cezası, sabıkası olması nedeniyle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
III. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin karşılıksız yararlanma suçu bakımından istinaf edilmeksizin kesinleşen 17.03.2022 tarihli ve 2014/420 Esas, 2022/254 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/28652, K. 2024/8538, 27 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama