Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2880 K.2023/4173

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan ve bu dosyayla birleştirilen dosya ile ilgili hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gerede Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2015 tarihli ve 2015/127 numaralı iddianamesiyle sanıklar hakkında şikâyetçiler ... ve ...'ün iş yerlerinde gerçekleşen cep telefonu ve para çalmak şeklindeki, şikâyetçi ...'in ise aracının plakalarının çalınması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4, 119/1-c, 151/1, 142/2-h, 143, 116/4, 119/1-c, 151/1, 142/2-h., 143, 142/1-e, 143, 53/1, 63. maddelerinden ayrı ayrı cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/191 Esas, 2015/601 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı ve ikişer kez hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 143, 116/4, 119/1-c, 151/1, 142/1-e ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyla, 10 yıl 6 ay, 4 yıl, 1 yıl ve 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz talebi; suçu işlemediğine ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz talebi; sanığın atılı suçu işlemediğine, kararın sanığın lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz talebi; sanığın suçu işlemediği, mahkûmiyetine yeterli delil olmadığı, beraati yönünde karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Olay tarihinde şikâyetçilere ait iş yerlerinde hırsızlığın gerçekleştiği ve bir şikâyetçinin ise araç plakalarının çalındığı, sanıkların olay günü bir kaç ilçede daha benzer hırsızlık olaylarına karıştıkları ve olay günü evlerinde kaldıkları tanıkların beyanı ile teşhis edildikleri, olayda kullanılan aracın mobese kayıtları ile açıkça tespit edildiği ve söz konusu aracın sanık ... tarafından kullanıldığının ikrar edildiği belirlenerek, mahkemece suçun sanıklar tarafından işlendiği kabul edilmiş ve sanıkların mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2-Sanıklar suçlamayı inkâr etmişlerdir. 3-Olaylara ilişkin görgü tespit tutanakları, MOBESE kaydına ilişkin tutanaklar dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Sanığın tutuklu kaldığı süre 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de, bu eksiklik infaz sırasında nazara alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamış, hükümde suç adının 'iş yeri dokunulmazlığını ihlâl' yerine 'konut dokunulmazlığını ihlal' şeklinde yazılması, suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılırken uygulama maddesinin 119/1 olarak yazılması,

mala zarar verme suçunda "mala zarar verme-hayvan öldürme suçu" şeklinde yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir, sanık hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi yerine 142/1, 142/2-h maddesi yerine ise, 142/(2) maddesi olarak yazılması mahallinde eklenebilir yazım hataları olarak kabul edilmiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunamamış, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Sanık ... hakkında Kurulan Hükümler Yönünden 1. 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafinin, kısa kararın açıklandığı 22.12.2015 tarihli duruşmada hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilip hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülmüştür.

2.Hüküm tarihinde Bolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 22.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/191 Esas, 2015/601 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, B.Sanık ...