Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28910 K.2023/9126

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2023/2220 Esas, 2023/2560 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/380 Esas, 2023/498 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4, 62/1. maddeleri uyarınca kurulan 10 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.05.2023 tarihli ve 2023/13472 Esas numaralı iddianame ile; gece saat 04:30 sıralarında şikâyetçinin kapısı kilitli iş yerinden malzeme çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h,143/1, 53/1,58. ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/380 Esas, 2023/498 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına ve 58. maddesi uyarınca hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2023/2220 Esas, 2023/2560 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın şikâyetçinin tüm zararını karşılamak istediğini belirtmesine rağmen bu husus dikkate alınmadan hüküm verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü sanığın gece 04:00 sıralarında şikâyetçinin kapıları kilitli iş yerine girerek içeride bulunan çakma kalıbı, hızar makinesi gibi bazı eşyaları çaldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmasında atılı suçu ikrar etmiştir. 29.04.2023 tarihli CD İzleme ve Çözümleme Tutanağı, 29.04.2023 tarihli Değer Tespit ve Teslim Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalardaki savunmasında şikâyetçinin zararını gidermek istediğine dair beyanda bulunmadığı, sanığın şikâyetçinin iş yerinden çaldığı hızar makinesine ait yüzükleri sattığı hurdacıyı söylemesi üzerine, polis tarafından hurdacıya ulaşıldığı, hurdacının beyanında ürünler karşılığında sanığa 135,00 TL para verdiğini belirttiği ve aldığı eşyaları şikâyetçiye iade etmişse de; sanık tarafından 3. kişinin zararının giderilmediği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanamayacağı, sanığın ikrar içeren savunması,

CD izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin niteliği, mahkemece uygulanan hükümler ve ceza miktarı bakımından yapılan değerlendirmelerde hukuka aykırılık bulunmamış dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2023/2220 Esas, 2023/2560 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “Cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına,

karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.