Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28964 K.2024/826

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2012 tarihli ve 2012/1184 Esas No.lu iddianamesi ile, suça sürüklenen çocuğun, olay günü saat 21.35'te Gençlik ve Spor Hizmetleri İl Müdürlüğüne ait Atatürk Stadyumuna araç giriş yerinden girdiği, kapalı tribün bölümüne geçerek kontrol odasının giriş kapısının kilit kısmını kırarak odaya girdiği, içeride çalınacak kıymetli eşya ve para aradığı,

stadın alarm cihazının devreye girmesi üzerine herhangi bir şey alamadan kaçtığı, kontrol odasının giriş kapısı üzerinden elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuğun sağ el baş parmak izi olduğunun belirlendiği iddiası ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 143/1, 35/1-2, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Balıkesir Çocuk Mahkemesinin, 28.05.2013 tarihli ve 2012/247 Esas, 2013/289 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 35/2, 31/3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayın olunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1, 52/1,2,3. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkûmiyet kararının, sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 04.05.2017 tarihli ve 2014/32787 Esas, 2017/5111 Karar sayılı kararı ile, hırsızlık suçundan kurulan hükmün "Hırsızlık suçundan dolayı herhangi bir zararın söz konusu olmaması ve suça sürüklenen çocuğun daha önce kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin bulunmaması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinin (b) bendinde belirtilen, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” koşulunun değerlendirilmesi suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekirken,

TCK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Balıkesir Çocuk Mahkemesinin 24.11.2017 tarihli ve 2017/273 Esas, 2017/453 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 35/2, 31/3. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1, 52/1,2,3. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 11.12.2017 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Amasya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/97 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmış.

Balıkesir Çocuk Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli, 2022/299 Esas, 2022/501 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 35/2, 31/3. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 50/1,3, 52/1,2,3,4. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

6. Kararın suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/15018 Esas, 2023/612 Karar sayılı kararı ile "Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca;

fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, mahkûmiyet kararının dosya kapsamına ve hukuka aykırı olduğu, suça sürüklenen çocuğun suçu işlemediği, zamanaşımının dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 24.01.2012 tarihinde, Gençlik ve Spor Hizmetleri İl Müdürlüğüne ait Atatürk Stadyumunun kapalı tribününde bulunan kontrol odasının giriş kapısının kilit kısmının kırılarak odaya girildiği, stadın alarm cihazının saat 21.35'te devreye girmesi üzerine içeriden bir şey alamadan şahsın kaçtığı, kontrol odasının giriş kapısı üzerinden elde edilen parmak izinin AFİS veri ortamında mukayese işlemi yapıldığında suça sürüklenen çocuğun sağ el baş parmak izi ile aynı olduğunun belirlendiği olayda.

Mahkemece "Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde bally kullandığını, stada gidip gitmediğini, buradan hırsızlık yapıp yapmadığını hatırlayamadığını, suçsuz olduğunu savunmakta ise de, olay yerinden elde edilen parmak izlerinin çocuğa ait olduğunun belirlenmesi, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda stad civarında bally kullandığını kontrol odasına girip girmediğini hatırlamadığını zarar verip vermediğini hatırlamadığını ifade etmek sureti ile suçlamaları tevilen kabul etmiş olması, yakalama ve tespit tutanakları, kamera görüntüleri birlikte değerlendirildiğinde suçsuz olduğuna dair savunmalarına itibar etmenin mümkün bulunmadığı,

böylece çocuğun atılı suçu işlediği kanaatine varıldığından sübuta eren suçtan mahkumiyetine dair önceki hüküm açıklanmak suretiyle aşağıdaki şekilde hüküm kurulduğu" belirtilmiştir. 2. Hukuki süreç başlığı altında 6. maddede belirtilen bozma gereği yerine getirilmiş.

Mahkemece "Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu içeriği ile bizzat Mahkemede dinlenen çocuk hakkında 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 31/2, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/3. maddeleri gereğince yapılan değerlendirmede, suça sürüklenen çocuğun olay tarihi itibariyle atılı suç yönüyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu" kabul edilmiştir

IV. GEREKÇE

Suçun işlendiği kontrol odasının giriş kapısı üzerinden elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun tespit edilmesi ve suça sürüklenen çocuğun da stad çevresinde bally kullanması nedeniyle hatırlamadığını belirtmesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,15.02.2023 tarihli bozma ilâmında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğun Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne ait Atatürk Stadyumunun kontrol odasının kapısını kırarak içeriye girmesi biçimindeki eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143/1, 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunda,

suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş;

suça sürüklenen çocuğun Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne ait stadyumdan hırsızlık yapması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması, suç tarihi itibarıyla her iki bentteki hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR