Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29041 K.2024/5550

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan ... vekilinin 26.12.2023 tarihli dilekçesi ile sanık ... hakkındaki şikâyetten vazgeçtiklerini ve zararın kısmen karşılanması nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat ettiklerini bildirdiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılan vekilinin sanık hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği REDDİNE,

2. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3. Sanık hakkında hırsızlık suçları yönünden temyiz itirazının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; ...'nün sanığın arkadaşı olduğu değerlendirilip gözetildiğinde arkadaşının evine gitmesi kadar doğal bir şey olmadığı, Adli Tıp Kurumunun 30.12.2016 tarihli raporuna göre iş yeri kamera kayıtlarında yer alan kişilerden birinin sanık ... olduğuna dair kesin bir tespit bulunmadığı,

sanık hakkında dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak somut başkacada bir delil de bulunmadığına göre, mahkumiyet kararlarının maddi ve hukuki dayanaktan yoksun olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Aşamalardaki tüm beyanlarında suçlamayı kabul etmeyen ve atılı hırsızlık suçlarının işlenmesine katıldığı yolunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemeyen sanık ...'un, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,