Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29162 K.2024/5746

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.07.2023 tarihli ve 2023/2673 Esas, 2023/2334 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'nin temyiz isteminin olayı hatırlamadığı ve ifadeyi baskı altında verdiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin yeterli delil olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmasına,sanık ... müdafinin temyiz isteminin suçun oluşup oluşmadığı yönünde eksik araştırma yapıldığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik -ancak 5271 sayılı CMK’nın 289. maddesinin birinci fıkrası ve birinci fıkrasının (h) bendindeki düzenlemeler ile hukuka kesin aykırılık hallerinin var sayıldığı durumlarda temyiz dilekçesi veya beyanında bu husus

gösterilmiş olmasa dahi Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/05/2020 tarihli ve 2019/20-358 Esas, 2020/197 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği gibi hiçbir temyiz nedeni içermediği tespit edilen bir temyiz başvurusu bakımından 5271 sayılı CMK’nın 289. maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık hallerinin kendiliğinden gözetilemeyeceği, ancak bir temyiz nedeninin varlığı hâlinde mutlak hukuka aykırılık hâlleri kapsamında temyiz incelemesi yapılabileceğinden hukuka kesin aykırılık sebebiyle hükmün bozulacağı hususu da nazara alınarak- yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesinde hükmün açıklandığı 04.05.2023 tarihli oturumda SEGBİS marifetiyle duruşmada hazır bulunan sanık ...'ye son söz hakkı verilmeden duruşmanın bitirilmesi suretiyle CMK'nın 216/3 maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlandığının ve bu şekilde aynı Kanun’un 289/1-h maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık halinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,