Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29124 K.2024/7659

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanığın 20.09.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğu ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle talebin Dairemizce incelenmek üzere dosyanın gönderildiği; yokluğunda verilen hüküm, sanığın bilinen son adresinde babasına tebliğ edildiği,

ancak Deniz Kuvvetleri Komutanlığının 19.10.2023 tarihli yazısına göre sanığın tebliğ tarihinde Donanma Komutanlığı 2. Sınıf Askeri Ceza ve Tutukevi'nde tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu ve sanığın eski hale getirme talebinin kabulüyle öğrenme üzerine sunduğu temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 151/1. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 19.06.2014 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,