Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29374 K.2025/2488

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Dosya içerisindeki yakalama tutanağı ve sanığın ikrarından, suçun saat 02.45 sıralarında işlendiği anlaşılmakla, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati de dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06.32 olduğu, gece sayılan zaman diliminin ise saat 05.32'de sona erdiğinin, dolayısıyla suçun gece saatlerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

2)Kabule göre de;

Dairemizin 21.06.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 26.05.2016 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,