Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29579 K.2024/2272

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, 12.03.2011 olan suç tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu dikkate alınarak zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi