Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29612 K.2024/4980

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre. 05.03.2012 günü katılana ait olan ikametten gerçekleşen hırsızlık eyleminde.

08.03.2012 tarihli tutanakta belirtildiği üzere, sanığın kendisi ile yapılan şifahi görüşmede, suça konu eşyaların bir kısmını tanık Beyazıt Ayık’a verdiğini belirttiği, tanığın ikametinde çalınan eşyaların bir kısmının ele geçirildiği ve katılana iadesinin sağlandığı, bozma sonrası yürütülen yargılama sırasında kalan zararın sanık tarafından giderildiği, ancak katılanın kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 168/1-4. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.