Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29645 K.2024/3630

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 116/2 ve 125/1. maddelerinde düzenlenen kasten yaralama, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve hakaret suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 15.07.2014 olan ilk karar tarihi ile 15.02.2023 olan ikinci karar tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden,