Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29676 K.2024/9793

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2023 tarihli ve KYB-2023/124237 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/03/2019 tarihli ve 2017/383 esas, 2019/5489 karar sayılı ilamında "... Sanığın, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği şikayetçiye ait markete, açık halde iken gece saat 22.30 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi bozulmasına..." şeklinde yer alan açıklamalar karşısında,

Somut olayda, sanığın 05/08/2019 tarihinde gündüz vakti işyerinin mesai saatleri içinde ...Caddesi üzerinde bulunan ... isimli markete girerek 1 adet sucuğu alıp parasını ödemeden işyerinden ayrıldığı, 06/08/2019 tarihinde yine gündüz vakti aynı işyerinden 1 adet kaşarı alıp ödeme yapmadan çıkarken görevliler tarafından fark edildiği, anlatılan şekilde gerçekleşen eylemi nedeniyle anılan suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; olayın gerçekleştiği işyerinin açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği ve hak sahiplerinin girilmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış oldukları bir yer olduğu,

bu haliyle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Ankara Batı 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli kararının sanığın yüzüne karşı verildiği, karar tarihinde Sincan L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı istinaf edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle tefhimin usûlsüz olduğu tespit edilmiştir.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu kararın istinaf yasa yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR