Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2968 K.2024/831

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, lehe olan Kanun'un belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılamasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe ise buna göre hüküm kurulması, kesinleşen önceki hükmün hükümlü yararına olduğunun anlaşılması halinde ise, önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği düşünülmeden, lehe kabul edilip 765 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca yeniden hüküm kurularak, hükümlünün 3 yıl 2 ay 16 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.