Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29686 K.2024/10784

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/119435 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca tayin edilen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında yapılan indirim neticesinde, 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde hesap hatası yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca tayin edilen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında yapılan indirim neticesinde, 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği hâlde hesap hatası yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/391 Esas, 2021/843 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;