Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29755 K.2025/2365

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Gaziosmanpaşa 1. Çocuk Mahkemesinin 06.10.2023 tarihli ve 2023/342 Esas, 2023/283 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adlî para cezasına ilişkin hükmün, cezasının türü ve miktarları itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından,

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz isteminin Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında Gaziosmanpaşa 1. Çocuk Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2013/770 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 27.11.2017 tarihli ve 2016/6798 Esas, 2017/13544 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği,

suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine Gaziosmanpaşa 1. Çocuk Mahkemesinin, 01.08.2023 tarihli ek kararı ile talebin reddedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin anılan karara itirazı sonrası Gaziosmanpaşa 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.08.2023 tarihli kararı ile itirazın kabulüne ve Gaziosmanpaşa 1. Çocuk Mahkemesinin, 01.08.2023 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/5. maddesinde yer alan “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak zamanaşımının gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede, Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1- Dosya kapsamındaki şikâyetçinin 21.05.2013 tarihli beyanı ile aynı tarihli yakalama tutanağına göre suça sürüklen çocuk ile inceleme dışı sanıkların şikâyetçiye ait ikâmetin balkon camını kırarak içeri girdikten sonra ihbar üzerine hiçbir şey çalamadan suç yerine intikal eden kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları olayda hısızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 35/2. maddesine göre cezasında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklen çocuğun, şikâyetçinin ikâmetinden herhangi bir şey almaması ve hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması karşısında, teşebbüs aşamasında kalan suçlarda 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde lehe olan hükümler dikkate alınarak takdiren alt sınırdan cezalandırılması gerektiği kanaatiyle suça sürüklenen çocuk hakkında takdiren alt sınırdan hapis cezası verildiği açıklandıktan ve buna uygun olarak hüküm fıkrasında da temel ceza 2 yıl olarak belirlendikten sonra uygulama maddesinin, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi yerine aynı Kanunun 142/2-h maddesi olarak yazılması,