Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29883 K.2025/9226

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilâmı öncesinde sanığın sorgusunun müdafii huzurunda alınmaması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, Mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek müdafii atanmasına rağmen, sanık ile müdafiinin birlikte duruşmaya katıldığı 12.10.2023 tarihli 2. oturumda sanığa haklarının hatırlamadığı ve olaya ilişkin savunmasının alınmadığının anlaşılması karşısında;

sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/3. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin huzurunda iddianame ve ekleri okunup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 147. maddesindeki hakları hatırlatılmadan ve olaya ilişkin savunması alınmadan, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasından sonra, "sanıktan soruldu," denilmek suretiyle alınan "önceki savunmalarımı tekrar ederim" beyanı ile yetinilip yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,