Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/303 K.2023/513

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.12.2015 tarihli ve 2015/1891 Esas, 2015/1877 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/1092 Esas, 2016/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.03.2021 tarihli ve 2016/183688 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Tüm dosya kapsamına göre; sanık hakkında hırsızlık suçundan dava açıldığı, yapılan yargılama üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2015 gün ve 2015/691 esas numaralı dosyası ile mahkumiyet kararı verildiği ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan suç duyurusu ile.

Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesi uyarınca konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dava açıldığı anlaşılmakla, dosya kapsamına göre sanık 30.07.2015 günü sabah saatlerinde şikayetçinin ikameti olan apartmanın girişinde merdiven boşluğuna dayalı halde bulunan bisikleti söz konusu apartmana girmek suretiyle çaldığı,

sanığın savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı hırsızlık amacıyla şikayetçiye ait ikametin eklentisi konumunda sayılan apartman boşluğuna girerek üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediği sabit olduğundan sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Sanık suçu ikrar etmiştir. 3. 30.07.2015 tarihli CD izleme tutanağı dosya içerisinde mevcuttur. 4. Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Beraatine dair, Sanığın CD izleme tutanağına göre bina içerisine girip bisikleti alarak çıktığı, aynı bisikletle polis tarafından yakalandığı ve sanığın üzerine atılı suçu ikrar ettiği tespit edilmekle, Mahkemece sanığa ceza tayininde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna dair,

5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin sekizin fıkrasına göre; sanığın birlikte işlediği, ancak ayrı yargılanıp mahkûm olduğu hırsızlık suçunun basit yargılama usulüne tabi olmadığı ve bu suçla birlikte işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunda da basit yargılama usulü uygulanmayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

30.07.2015 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2015 olarak eksik yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 karar tarihli, 2014/68 Esas, 2015/101 karar sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle, ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/1092 Esas, 2016/410 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''...

Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/68 Esas, 2015/101 Karar sayılı ilamındaki, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince verilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,