Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/304 K.2023/3287

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Menemen Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2015 tarihli ve 2015/322 Esas No'lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin konutuna girerek 800,00 TL parayı çaldığı iddiasıyla hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h.2, 143, 53, 116/4, 53, 58. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2015/268 Esas, 2015/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 62, 53, 58, 116/4, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca sırasıyla, 6 yıl 3 ay hapis cezası, 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hırsızlık suçundan hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise adlî para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitle ödenmesine, karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/9581 Esas, 2019/19776 Karar sayılı kararı ile; eylemin gece vakti işlenip işlenmediğinin sabit olmaması nedeniyle, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılarak sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesinin uygulanmasıyla fazla cezaya hükmolunması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Menemen 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/250 Esas, 2020/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62, 53, 58, 116/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca sırasıyla, 4 yıl 2 ay hapis cezası, 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hırsızlık suçundan hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise adlî para cezasının birer ay ara ile 5 eşit taksitle ödenmesine, karar verilmiştir.

5.Menemen 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/250 Esas, 2020/96 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2022/8137 Esas, 2022/16344 Karar sayılı kararı ile;

karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada hazır edilen sanığın yüzüne karşı verilen 22.12.2020 tarihli kararda, sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi; eylemin gece vakti gerçekleştirildiği, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın suç tarihinde şikâyetçinin açık olan balkon kapısından evine girmek suretiyle yatak odasında asılı bulunan pantolonunun cebinden 800,00 TL para çaldığı, balkon demiri üzerinden alınan parmak izi ile sanığın parmak izinin eşleştiği, böylece atılı suçun sanık tarafından işlendiği mahkemece kabul edilmiştir. 2- Parmak izi ekspertiz raporu dosya arasına alınmıştır. 3-Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, şikâyetçinin de soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Şikâyetçi bozma sonrası mahkemedeki ifadesinde, hırsızlığın saat 04.00-04.30 sıralarında olduğu yönünde beyanda bulunmuş ise de; olayın hemen ardından kollukta verdiği ifadesinde, gece saat 04.30'da ikametinden ses gelmesi üzerine çocuk odasını kontrol ettiğini ve olumsuzluk görmemesi üzerine uyuduğunu, ardından saat 07.30'da kalktığında hırsızlık olduğunu fark ettiğini beyan etmesi karşısında; eylemin gece gerçekleştiği hususunda sanık lehine şüphe oluştuğu anlaşılmakla, mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunamamış, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 6 ay olduğu halde, mahkemece temel cezanın 2 ay olarak tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2- Sanık hakkında mahkemenin 23.06.2015 tarihli kararında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilip bu miktarın birer ay ara ile 24 eşit taksitte tahsiline karar verildiği ve kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle taksit sayısının kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma üzerine verilen kararda sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının 5 eşit taksitte ödenmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3-Kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının bir gün karşılığının sehven 5,00 TL olarak yazılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR