Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3132 K.2025/10887

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, dosya kapsamına bakıldığında, sanık her ne kadar savunmasında, söz konusu taşınmazda depolanan hayvanların suç tarihinde mevcut hava muhalefeti dolayısıyla aç kalması nedeniyle ağaçları budayıp hayvanlarına yem olarak kullandığını beyan etse de suça konu tarihte beyan edildiği gibi bir tabii afet gerçekleşmediğine, basit bir meteoroloji sayfasında dahi suça konu olay tarihinde hava sıcaklığının Çanakkale il genelinde 14 ila 17 derece olduğunun anlaşıldığına,

sanığın kendini suçtan kurtarmak için bu şekilde beyan verdiğine, sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğinin açık olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;