Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3176 K.2025/11453

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I- Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.01.2020 tarihli ve 2019/1575 Esas, 2020/193 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/678 Esas, 2019/107 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 62, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 10 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanığa ait 2. kez tekerrüre esas alınan Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin hükümlülük kararında TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür halinde bulunan sanığa verilen cezanın 1. defa mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, kararın temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.10.2008 tarihli ve 2007/17154 Esas,

2008/16538 Karar sayılı kararı ile "Sanığa ait tekerrrüne esas alınan hükümlülük kararında 765 sayılı TCK'nın 55/3. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi de gözetildiğinde hakkında aynı Kanun'un 58/6-7. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması" nedeniyle hükmün bozularak düzeltilerek onanmasına karar verildiğine, sanık hakkında Germencik Asliye Ceza Mahkemesince 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, ancak bu durumun düzeltilmesi mümkün olduğundan hükümde 2. kez tekerrüre ilişkin bölümlerin çıkartılarak, düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi gerektiğine;

sanığın temyiz isteminin olayı samimi olarak ikrar ettiğine, müştekiye mallarını eksiksiz bir şekilde teslim ettiğine, bu olaydan dolayı pişman olduğunu mahkeme huzurunda beyan ettiği halde tarafına verilen cezada hiçbir indirim hükmünün uygulanmadığına, bu sebeple dosyasının daha kapsamlı şekilde incelenerek lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2007 tarihli ve 2007/84 Esas, 2007/144 Karar sayılı ilâmının temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.10.2008 tarihli ilâmı ile "Sanığa ait tekerrüre esas alınan hükümlülük kararında 765 sayılı TCK'nın 55/3. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi de gözetildiğinde, hakkında aynı Kanun'un 58/6-7. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı" gerekçesi ile hükmün 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümden çıkartılarak düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmakla; sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,