Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3217 K.2024/2585

başvurusunun reddi

TEMYİZ EDENLER

Sanık ve suça sürüklenen çocuk

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Ret, incelenmeksizin iade

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan ilk derece mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 1.000,00 TL adlî para cezası ile ilgili olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın İNCELENMEKSİZİN mahalline İADESİNE,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarına ilişkin olarak verilen 19.02.2020 tarihli ve 2019/1014 Esas, 2020/495 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

Sanık hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olarak yapılan incelemede ise;

5271 sayılı Kanun’un 293/2. maddesinde yer alan "Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin Bölge Adliye Mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir." şeklindeki düzenleme karşısında;

hüküm yokluğunda verilen sanığa Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratı ile tebliğ edilmesi zorunluluğuna uyulmaması nedeniyle gerekçeli kararın sanığa usûlüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek,