Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3343 K.2025/11384

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 15.11.2019 tarihli ve 2019/287 Esas, 2019/2343 Karar sayılı kararının sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, katılanın yokluğunda verilen kararın bilinen son adresi ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılıp Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 15.11.2019 tarihli kararı ile temyiz dilekçelerinin usulüne uygun olarak katılana (öncelikle bilinen en son adresine MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin tebliğ yapılması, bu adresinde tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge ve sunulması hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra bu konuda ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,