Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3362 K.2025/10955

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17.03.2020 tarihli ve 2019/2553 Esas, 2020/890 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, soruşturma evresinde şikâyetçi olduğunu bildiren ve davaya katılma hakkı bulunan şikâyetçi ...'nun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, şikâyetçiye kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde aynı Kanun'un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, yokluğunda verilen gerekçeli kararın da son bildirdiği adresinde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği,

ancak bu tebligatın daha önce usûlüne göre tebligat yapılmamış olan adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılmış olması nedeniyle usûlsüz olduğu, bu haliyle şikâyetçinin açılan davadan usûlüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda karar verilen şikâyetçi ...'ya İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17.03.2020 tarihli kararı ile temyiz dilekçesinin tebliğinin gerektiği gözetilerek, hükmün usulüne uygun olarak (öncelikle bilinen en son adresine tebliğ yapılması,