Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3397 K.2025/12373

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin delil olmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamında; şikâyetçinin aracına binen sanık tarafından şikâyetçinin cebinde bulunan 2.500,00 TL paranın çalındığı olayda, şikâyetçinin fotoğraf üzerinden sanığı teşhis ettiği, sanığın atılı suçu kabul etmediği, olay günü Alanya ilçesinde olmadığına ilişkin savunmada bulunduğu anlaşılmakla; sanığın olay tarihinde kullandığı cep telefonu numarası tespit edilerek, suç tarihine ilişkin HTS kayıtlarının (arama, aranma, mesaj, baz istasyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilerek savunmasının doğruluğunun araştırılması ve inceleme sonucuna göre deliller bir bütün hâlinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,