Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3446 K.2024/14968

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyizlerinin eylemin sübut bulduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın sorumlusu olduğu fabrikanın tanık olarak dinlenen güvenlik görevlilerinin beyanlarında sanığın tel örgüleri keserek içeri girdiği ve tanıkları görünce girdiği yerden kaçmak isterken yakalandığının anlaşıldığı ve sanığın fabrikaya yatmak için girdiği şeklindeki savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu dosya içeriğinden anlaşılmakla; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35. maddeleri gereği mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,