Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3478 K.2025/12259

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarında ilk derece mahkemesinin anılan suçlardan kurulan hükümlerinin o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi akabinde birinci, sanık hakkında kurulan hükümlerde birinci kez mükerrerlik uygulamasına ilişkin kısmın çıkarılarak anılan suçlardan sanığın ikinci kez mükerrerliğine karar verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunu esastan reddine hükmedildiği anlaşılmakla, bahsi geçen suçlardan kurulan hükümlerin temyize tabi olduğu belirlenmekle, tebliğnamedeki 1 numaralı ret istemine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "suç tarihinde, suç yerinde bulunmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;