Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3504 K.2025/11442

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, bisikletlerin kilitli olmadığına, bir anlık gaflete kapılarak böyle bir olayı gerçekleştirdiğine, pişman olduğuna, bisikletleri sattıkları kişinin zararını giderdiklerine, sanık müdafiinin temyiz isteminin, İstinaf mahkemesini kararının öncelikle eksik inceleme ve verilen cezanın olayın işleniş biçimi değerlendirilmeden verilmesi sebepleriyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın pişman olduğuna ve kendisine maddi bir kazanç sağlama amacının olmadığına, TCK 145.

Madde hükümleri dikkate alınmadan karar verildiğine, sanık hakkında TCK 168 maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;