Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/354 K.2025/8267

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında, kasıtlı suçtan verilmiş 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararı bulunduğundan, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hükmedilen cezanın ertelenmesine karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yakalandığında hırsızlık konusu malları sakladığı yeri göstererek; henüz müracaatı bulunmayan şikâyetçiler ... ve ...’a çalınan eşyalarının kısmen iadesini sağlayan ve şikâyetçilerin kalan zararlarını kovuşturma aşamasında karşılayan sanık hakkında; adı geçen şikâyetçilerden kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermedikleri açıkça sorulduktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.