Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3654 K.2025/11700

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin 16.04.2020 tarihli ek karar verildiği, verilen ek karar usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmediği, temyiz isteminin yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin yeterli olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi gereğince indirim yapılması veya ceza verilmemesi gerektiğine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim uygulanmadığına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması ve sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;