Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3708 K.2024/21095

Karar tarihinde cezaevinde bulunup SEGBİS ile hazır edilen sanık ...'in yüzüne karşı tefhim edilen 25.11.2021 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 35. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanıkların 1 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmesi ve uygulama maddesi olarak da 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesinin hükümde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ile sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan;