Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3775 K.2023/6110

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde Hendek K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa kararın 08.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği,

ancak cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesinde belirtilen usule göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 22.02.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, usulüne uygun bir tebligat bulunmadığı, bu nedenle sanığın 22.02.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 24.02.2022 tarihli ek kararın kaldırılması ile yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 28.04.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, ...