Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3821 K.2023/2610

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Foça Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.09.2011 tarihli ve 2011/155 iddianame numaralı iddianamesi ile sanığın şikayetçinin işyerinden suça konu ayakkabıları ve dizüstü bilgisayarı çaldığı iddiasıyla hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/1-b, 143, 116/4. maddeleri gereğince cezalandırılması ve sanık hakkında kurulacak hükümlerde aynı Kanun'un 53 ve 58. maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 05.10.2017 tarihli ve 2016/4182 Esas, 2017/10145 Karar sayılı kararıyla, Mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli beraat hükümlerinin "sanığın hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlardan cezalandırılması gerektiğinden" bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/4011 Esas, 2021/2547 Karar sayılı kararıyla, "hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması sırasında artırım oranında hata yapılması, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c maddelerinden uygulama yapılması ve kurulan hükümlerde aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sebepleriyle hükümler bozulmuştur.

4. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda sanığın hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 62, 116/2-4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl 4 ay hapis, 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58.maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” karar verilmiş; ancak mala zarar verme suçundan hüküm kurulmamıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri; atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair somut, yeterli, kesin delil bulunmadığına, eksik araştırma sonucu hükümler kurulduğuna, hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dosya kapsamına göre; sanığın olay gecesi kimliği tespit edilemeyen iki kişiyle birlikte, şikayetçi ...'nin olay saatinde kilitli olan işyerinin, giriş kapısının kilidini sert cisimle zorlayıp içeri girmesinin akabinde, işyerinden suça konu ayakkabıları ve dizüstü bilgisayarı çaldığı, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık atılı suçu inkâr etmiştir. Şikayetçinin de aşamalarda ifadesinin alındığı tespit edilmiştir.

3. Tanık B.G'nin iddiayı doğrulayan beyanları ve kolluk güçleri tarafından tanzim olunan, 06.05.2011 tarihli Suç Yeri Araştırma ve İnceleme Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanığın, temyiz dışı diğer sanık İ.G ve tanık B.G ile görüşmediğine yönelik savunmalarını çürüten TİB kayıtları ile sanığın eşi olup bilgisi alınan F.T'nin beyanı dosya içerisindedir.

IV. GEREKÇE

A) Mala zarar verme suçundan hüküm kurulmamış ise de; zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

B) Sanığın aşamalardaki savunmaları, şikayetçinin beyanları, tanık B.G'nin iddiayı doğrulayan ifadeleri; sanığın, temyiz dışı diğer sanık İ.G ve tanık B.G ile görüşmediğine yönelik savunmalarını çürüten TİB kayıtları ile sanığın eşi olup bilgisi alınan F.T'nin beyanı; 06.05.2011 tarihli Suç Yeri Araştırma ve İnceleme Tutanağı ve tüm dosya kapsamından eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kesin, somut ve yeterli delillerle belirlendirildiği, eksik araştırılan herhangi bir hususun bulunmadığı tespit edildiğinden sanık ve müdafiinin anılan sebeplere yönelik temyiz istemleri ve re'sen dikkate alınacak diğer sebepler yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

C) Sanık hakkında kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınan Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2010 tarihli ve 2009/145 Esas, 2010/420 Karar sayılı 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin ilamının kesinleşme tarihinin 29.06.2015 olması nedeniyle inceleme konusu suçların işlendiği tarihten sonra kesinleşen anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, bunun yerine Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2008 tarihli ve 2006/411 Esas, 2008/150 Karar sayılı, 12.07.2010 tarihinde kesinleşen mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a maddelerinden hükmedilen 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi yönünden hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/161 Esas 2021/547 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “ Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2008 tarihli ve 2006/411 Esas, 2008/150 Karar sayılı 12.07.2010 tarihinde kesinleşen mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1,

152/2-a maddelerinden hükmedilen 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamın her iki suç bakımından tekerrüre esas alınmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,