Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3914 K.2024/15870

Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın soruşturma aşamasındaki 16.11.2015 tarihli beyanında "hap kullandığını, bağımlı olduğunu, suç tarihinde kriz geçirdiği için hastaneye götürüldüğünü", 25.03.2016 tarihli duruşmada "daha önce de bu hastaneye ara ara gittiğini, psikiyatri servisine devam ettiğini", ilk hükme yönelik 27.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde "psikiyatri ilaçları kullandığı ve ilaçların etkisi ile ne yaptığını tam olarak bilmediğini", bozma sonrası kurulan hükme yönelik 30.03.2022 tarihli temyiz dilekçesinde ise "o dönemlerde 2 yıl psikiyatri tedavisi gördüğünü, kullandığı ilacın kendisinde ağır hasarlar bıraktığını,

ilacın etkisi ile şuursuzca hareket ettiğini" belirttiğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 32/1. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden ya da üniversitelerin Psikiyatri Ana Bilim Dalı Başkanlığından sanığın suç tarihi itibarıyla üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,