Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/401 K.2023/1659

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2015 tarihli ve 2015/1181 Esas sayılı iddianamesiyle, icra kanalı ile kendisine teslim edilen bir kısım eşyayı muhafaza için gidildiğinde hazır etmediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1-1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/158 Esas, 2015/526 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/158 Esas, 2015/526 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2020/31465 Esas, 2021/19848 Karar sayılı kararıyla;

''Sanığın, kendisine teslim edilen mahcuzların fabrikada bulunduğunu, 2014 yılının aralık ayında maaşlarını alamadıkları için işçilerin eylem yaptığını, can güvenliği olmadığı için jandarmanın kendisini fabrikadan çıkardığını, eylem sonrasında ise eşyaların yerinde olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, ilgili kolluk birimine yağmalanan eşyalar hakkında soruşturma başlatılıp başlatılmadığı sorularak savunmasındaki diğer hususların da doğruluğu araştırılıp incelendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi'' nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4.Bozma üzerine Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/70 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1-1, 62, 52, 50. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL ve doğrudan 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Sanığa haciz neticesi teslim edilen bir kısım mahcuzun, muhafaza için gidildiğinde yerinde olmadığı belirlenmiştir 2. Haciz tutanakları, tanık beyanı ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR