Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4022 K.2024/4140

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında Mahkemece 17.05.2012 tarihli ve 2011/30 Esas, 2012/678 Karar sayılı ilâmıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği bilahâre denetim süresi içerisinde suç işlendiğinden bahisle Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan ihbar üzerine 09.03.2016 tarihinde hükmün açıklanmasına karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine 6.Ceza Dairesinin 22.02.2021 tarihli ilâmıyla sanığa atılı suçun uzlaşma kapsamında bulunduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği,

Mahkemece, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ve uzlaşmanın gerçekleşmemesi nedeniyle 22.02.2022 tarihinde yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmasına karar verilmesi gerekirken sehven 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca 2011/30 Esas ve 2012/678 Karar sayılı hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2- Dosya kapsamına göre şikâyetçinin Çukurova Devlet Hastanesinin bahçesine park ettiği motosikletinin üzerine astığı çantasının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; motosikletin park edildiği yerin binanın eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, gerektiğinde keşif yapılmak suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, suça konu yer bina eklentisi niteliğinde ise eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde, binanın eklentisi dahilinde bir yer olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı nazara alınarak açıklanan şekilde araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair 09.03.2016 tarihli kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.02.2021 tarihli ilâmıyla bozulduğu nazara alınarak.

22.02.2022 tarihli duruşmada "lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin talebinin bulunduğu, sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümde, hükmün aynen açıklanması zorunluluğunun olamayacağı, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaatin oluşup oluşmadığı değerlendirilerek erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde,

sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklandığı gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 50. ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,