Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4029 K.2024/5073

o yer Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca "bir kat artırılmasına" karar verilmesi gerekirken, "TCK'nın 119/1-c maddesi delaletiyle TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca, alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığından, 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmesi, TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan belirlendiğinin belirtilmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.