Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4034 K.2024/13607

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Tüm dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun şikâyetçiye ait iş yerinden 75 TL para çaldığı, iddianamede de bu husus gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması talep edildiği hâlde, uygulanmama gerekçesi gösterilmeden ve suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden belirtilen maddenin uygulanmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması,